lava

Asperges van bij ons

Kitty.DeNeef@lava.be — Thu, 21 Apr 2022 20:14:26 GMT

Start van het asperge-hoogseizoen

Traditie wil dat wij -LAVA- in naam van de aspergetelers en de Belgische groente- en fruitveilingen, jaarlijks de Officiële Opening van het Asperge(hoog)seizoen organiseren. De symbolische ‘eerste steek’ vindt traditioneel plaats bij een Vlaamse aspergeteler, dit jaar hadden aspergetelers Leo en Carine Henckens-Snijkers uit Kinrooi die eer. Voor deze gelegenheid werden Jo Brouns -burgemeester van Kinrooi- en Lode Ceyssens -voorzitter Boerenbond vanaf 1 mei 2022- uitgenodigd op 21 april 2022. Het hoogseizoen van de Vlaamse asperges start deze week en loopt traditioneel tot 24 juni, het feest van Sint-Jan.

Hoogseizoen van de Vlaamse asperge

Sinds maart kunnen we beetje bij beetje de eerste Vlaamse asperges terugvinden. Dit is de voorloper op het asperge-hoogseizoen, dankzij de beschutte aspergeteelt (in serres). Het ware hoogseizoen start met de traditionele teelt in openlucht -naargelang de weersomstandigheden- rond midden april en duurt slechts 10 weken. Gedurende deze periode zijn er voldoende asperges voor iedereen, met een gemiddelde aanvoer van ongeveer 244.000 kg per week, kraakvers topproduct vanop onze velden!

Elk lente meer dan 3,2 miljoen kg lokale asperges

Vorig jaar (2021) werd op de LAVA-veilingen meer dan 3,2 miljoen kg asperges aangevoerd. Ongeveer 95% van dit totaal zijn de witte asperges en 5% zijn groene asperges (= later op het seizoen). Dit jaar is er bij onze aspergetelers een areaal van ongeveer 485 ha, verdeeld over een totaal van 150 bedrijven.

Asperges zijn een ware Belgisch delicatesse met een en traditioneel heel populair in de horeca. Chefs zijn grote liefhebbers van dit ‘witte goud’ en de Belgische consument is verlekkerd op heerlijke aspergegerechten.

Zoete platte wittekool

Tue, 23 Nov 2021 11:54:59 GMT

Zeldzaam in België: de zoete wittekool van Gilles Verhelst

Het is oktober, maar het lijkt wel een van de zonnigste dagen van de herfst als we afzakken naar Roeselare. Daar gaan we op zoek naar jonge groenteteler Gilles Verhelst. We vinden hem in zijn loods, waar hij het lossen van een vrachtwagen coördineert. Hij verpakt er namelijk niet enkel zijn eigen kolen, maar ook die van een mede-teler uit de buurt. Het zijn de enige twee bedrijven in België die zoete platte wittekool telen.

Gilles Verhelst is nog maar 27 en runt zijn eigen tuinbouwbedrijf. Hij is zoon van twee landbouwers, maar zelfstandige sinds zijn - houd u vast - negentiende. “Na mijn studies ben ik voor mezelf begonnen,” vertelt hij. “Eerst teelde ik pootaardappelen en spruiten, tegenwoordig zijn die spruiten vervangen door sluitkolen, waaronder ook de platte wittekool.”

De mosterd gehaald uit Nederland

De inspiratie voor die combinatie haalde de ondernemende West-Vlaming in Nederland. Daar worden pootaardappelen immers regelmatig gecombineerd met kool, met het oog op vruchtafwisseling en teeltplanning. “In België ben ik een uitzondering,” legt Gilles uit, “maar de gewassen passen perfect samen. Om inspiratie op te doen, ben ik in Nederland meerdere zaadhuizen en tuinbouwbedrijven van verschillende groottes gaan bekijken.”

Zelf heeft Gilles vandaag een middelgroot bedrijf. “Het eerste jaar had ik 7,5 hectare, het jaar daarna 15, en nu 30. Als ik dat rijtje zou volgen, moet ik naar 60 nu,” lacht hij. “Maar dat ga ik voorlopig niet doen.”

Omgaan met natuurelementen en kippen van de buren

Dit is het eerste jaar dat Gilles zoete platte wittekool - u mag ook gewoon zoete kool zeggen - op het veld heeft staan. De eerste oogst dateert van augustus. “Maar dat zal volgend jaar september zijn. De markt had er nog geen zin in in augustus.” verklaart hij. De laatste lading wordt in december geoogst, afhankelijk van de groeiomstandigheden. De belangrijkste factoren? Zonlicht, temperatuur en regen. “Allemaal dingen die je niet in de hand hebt. Dit jaar hebben ze genoeg water gehad, maar eigenlijk te weinig zonlicht. De temperatuur was dan weer wel perfect. Vorig jaar was er dan weer veel zonlicht, maar te weinig water. Een combinatie van de twee zou ideaal zijn.”

Maar het is niet alleen het weer, waar een groenteteler rekening mee moet houden, vertelt Gilles. De kippen van de buren liggen namelijk ook op de loer. “Sinds de pandemie hebben mensen meer kippen, heb ik gemerkt, en die kunnen wel eens uitbreken. Hij wijst naar het andere einde van het veld. “Toen ik daar klaar was met aanplanten, was er hier al van de plantjes gegeten. Duiven, hazen, kippen: ze lusten het allemaal. Dus spannen we tegenwoordig de eerste weken netten of doeken over de plantjes. De netten zijn puur voor de dieren, de doeken beschermen ook tegen koude nachten.”

Van het veld naar de veiling

Gilles kiest er bewust voor om zijn kolen op de REO Veiling aan te voeren. Dit doet hij onder het kwaliteitslabel Flandria, dat enkel aan de beste producten toegekend wordt. De veiling zorgt ervoor dat hij niet zelf de afzetmarkt moet verkennen, promotie voeren of de verkoop organiseren. “Zelf nog moeten bezig zijn met handelaars, dat is alleen maar extra werk. Dus doe ik tegenwoordig alles via de veiling.” verklaart Gilles. Evenals elke andere aangesloten teler, is Gilles mee aandeelhouder van de veiling.

Jonge plantjes brengen rust

Het aanplanten vindt Gilles zelf het leukste. “Als de planten toekomen, word ik wel een beetje nerveus, maar eigenlijk is het heel rustgevend als je eenmaal bezig bent. Al die jonge plantjes op het veld zien staan, geeft gemoedsrust. Maar als het tijd wordt om te oogsten, schiet de stress de hoogte in, omdat je dan alles op tijd moet binnenkrijgen.”

De kolen waar we naast staan, worden morgen geoogst, zegt Gilles. Ze worden met de hand gesneden en via een transportband op de kar geladen. “We staan met vier personen op het veld, en ieder neemt telkens twee rijen voor zijn rekening. Die kolen worden dan in grote kisten gelegd, en gaan naar de loods om daar te kuisen en te verpakken.”

Teler, manager, ondernemer

Maar het werken op het land is niet de enige kant van de job. “Je bent boer, maar eigenlijk ben je ook manager en ondernemer. Je moet plezier hebben in je werk, maar je moet ook zorgen dat je de mensen kunt betalen. Dus moet je soms keuzes maken.”

Die keuzes uiten zich niet alleen in nieuwe gewassen, maar ook in de aankoop van machines en het gebruik van technologie. Een kant van de job waar deze groenteteler bijzonder enthousiast over is. “Zie je die rijen kolen? Die lopen kaarsrecht, dankzij gps-technologie. Als ik hier over tien jaar terug aankom met dezelfde tractor en gps, liggen die lijnen nog op exact dezelfde plaats. Door dat soort ontwikkelingen gaat het rijden bijna vanzelf, waardoor ik meer aandacht kan hebben voor het afstellen van de machines zelf.”

En dan is er natuurlijk ook nog de smartphone, die overal met Gilles meegaat. “Je hebt eigenlijk gewoon een computer op zak. Als ik twintig jaar geleden begonnen was, had ik per fax moeten werken. Die staat dan in de loods of thuis, en als je zelf op het land staat, weet je van niets. Dat is anders nu: als ze mij bellen voor een extra bestelling, kan ik gewoon meteen aan de slag.” Alles gaat heel snel, en dat hoort ook in deze korte versketen.

Hard werken, maar met veel plezier

Hoewel hij het graag doet, is Gilles niet van plan om tot zijn pensioen tussen de kolen te blijven staan. “Dat kan je niet volhouden,” klinkt het gedecideerd. Het is fysiek zwaar werk en de uren die hij klopt zijn dan ook niet min. “‘s Zomers beginnen we om 6 uur. We werken in de loods tot een uur of 8, en vanaf 8u30 trekken we naar het land om te planten, te oogsten, of wat er staat te onderhouden. Om 12 uur is het middagpauze, en van 13u30 tot 18 uur werken we verder in de loods. En dat 6 dagen op 7.”, zonder de administratie mee te tellen.

Of zondag dan rustdag is? “Meestal wel,” zegt Gilles. “Maar,” voegt hij er nog snel aan toe, “soms moet er echt nog geplant of gesproeid worden. Dan start ik daar om 5 uur mee, zodat ik om 8 uur aan mijn zondag kan beginnen.”

Wat is de zoete platte wittekool?

Zoete platte wittekool is een veelzijdige groente, die iets milder smaakt dan de gebruikelijke witte kool. Deze kool is ook iets platter dan de gewone wittekool. Door de vorm, structuur en zoete(re) smaak is deze kool ideaal om rauw te gebruiken, vb in een lekkere koolsalade, of als alternatief voor wraps. De groente, die ook wel Turkse kool genoemd wordt, is op Belgische grond nog niet zo bekend als bijvoorbeeld in Frankrijk, maar als het van Gilles afhangt, verandert dat de komende jaren drastisch.

In zijn keuken zijn de platte kolen al wél terug te vinden. “Alles wat je met wittekool maakt, kan je met platte wittekool ook maken. Zo aten we onlangs bijvoorbeeld nog lasagne met onze zoete wittekool.” vertelt Gilles.

RECEPT : ingemaakte zoete platte wittekool Flandria

Zoete wittekool is knapperig, lang houdbaar, smaakt heerlijk zoet en is makkelijk te versnijden door zijn zachte, maar vaste structuur. Je kan eindeloos variëren met deze veelzijdige groente die geconsumeerd kan worden in frisse salades en lekkere pasta’s, maar ook verwerkt in smoothies.

Ingrediënten:

1 zoete platte wittekool
500 ml witte wijnazijn
400 ml water
300 gr suiker
10 gr zout
Smaakmakers: korianderzaad, steranijs,…
(enkele inmaakpotjes / glazen bokalen)

Bereidingswijze:

Was en snij de zoete wittekool in hele dunne reepjes. Verwijder eventueel de hardere stukken.
Kook het water met de witte wijnazijn en de suiker, tot de suiker is opgelost.
Doe de zoete wittekool en de smaakmakers erin en laat 1 minuut meekoken.
Vul de gesteriliseerde bokalen met de zoete wittekool en het warme vocht en sluit ze goed. (Bokalen met schroefdop laat je omgekeerd afkoelen. Inmaakpotjes laat je rechtopstaand afkoelen.) Smakelijk!

Aardbeien van bij ons

Sun, 04 Jul 2021 12:22:03 GMT

Het hele jaar door aardbeien van Jan Jansen

Aardbeien het hele jaar door, die vind je op onze Belgische groente- en fruitveilingen. Aardbeiteler Jan Jansen was een van de eerste Belgische telers die startte met de winterteelt van aardbeien. Door zo duurzaam mogelijk te werken, probeert hij het verschil te maken.

De passie voor aardbeien heeft Jan van geen vreemde, want ook opa Frans was een trotse teler van Belgische aardbeien in volle grond. Zijn enthousiasme voor de aardbeite elt brengt hij over op zijn kleinzoon die in 1989 het bedrijf overneemt. Hij bouwt de zaak in Hoogstraten verder uit en zet vooral in op substraat-teelt onder bescherming.

Bij substraatteelt staan de planten op stellingen van 1,20 meter hoog. Dat is handig voor de plukkers. Maar ook voor de planten zelf en de natuur heeft substraatteelt voordelen. Je kan water en voedingsstoffen beter doseren en het water kan je, na filtering, gewoon opnieuw gebruiken

"Plukken is een teamsport. Ik kan niet zonder mijn mensen
en zij komen graag naar hier omdat het hier goed werken is."

In de serre waar we aardbeiteler Jan Jansen ontmoeten, groeien 170.000 plantjes. Die zullen dit voorjaar 100.000 kg aardbeien opleveren. “In deze serre plukken we van begin mei tot 20 juni ongeveer. In het vroege voorjaar en in de zomer oogsten we in onze glazen serres. In het najaar beginnen we hier opnieuw. Zo hebben we bijna het hele jaar door aardbeien.”

Jan was een van de eerste Belgische telers die met winterteelt begon. Tussen Nieuwjaar en 15 januari wordt er niet geplukt maar dan is er nog wel ander werk. “Als we echt zouden willen, kunnen we dan ook oogsten. Maar zo is het wel goed.”

Zo duurzaam mogelijk

Jan werkt met verschillende rassen, waaronder sonata, sonsation en elsanta. “Die zetten we afwisselend in, tijdens de periodes waarin ze het meeste opleveren”, zegt hij. “Elsanta is in ons land nog altijd hét hoofdras maar er zijn de laatste jaren heel wat rassen bijgekomen. Coöperatie Hoogstraten investeert veel in innovatie. We hebben zelf ook proefvelden om verschillende nieuwe rassen uit te proberen.”

Jan maakt als teler ook het verschil door duurzaam te werken. “We zetten biologische bestrijdingsmiddelen in, gebruiken en hergebruiken regenwater, werken met energie-schermen die de serre beter isoleren, verwarmen op warmekrachtkoppeling”, somt hij op. “En als de teelt voorbij is, worden de plantjes verhakseld en afgevoerd naar een composteerder. Daar krijgen ze een tweede leven.”

Bed naast de plantjes

Jan haalt zijn plukkers uit Roemenië en heeft twee vaste krachten in dienst. Afhankelijk van het seizoen komen daar zo’n 20 tot 70 plukkers bij. “Het is heel simpel: plukken is een teamsport. Ik kan niet zonder mijn plukkers en zij komen graag naar hier voor de goede sfeer en het fijne onthaal.”

Wat is dan zijn grootste uitdaging? “Gezonde planten kweken. Daar begint alles mee. We hebben uiteraard de nodige kennis en ervaring, maar dan nog lukt het niet altijd. Je moet het weer mee hebben en … je bed moet bijna naast de plantjes staan.”

"Onze aardbeien zijn lokaal geteeld, veel sappiger, voller van smaak
én een zeer lange periode verkrijgbaar. Waarom zou je er dan niet voor kiezen?"

Jan mag dan wel bescheiden van aard zijn, je ziet duidelijk hoe trots hij is op zijn aardbeien. Buitenlands fruit wordt soms van ver ingevoerd en heeft dus een zware ecologische voet afdruk. Maar ook qua smaak winnen onze aardbeien het gemakkelijk van de buitenlandse. “Onze aardbeien zijn lokaal geteeld, veel sappiger, voller van smaak én een zeer lange periode verkrijgbaar. Waarom zou je er dan niet voor kiezen?”

Het witte goud

Sun, 25 Apr 2021 12:46:42 GMT

Het witte goud van Bart en Ilse uit Koningshooikt

Het is een drukke dag wanneer Bart en Ilse ons verwelkomen op hun aspergebedrijf in Koningshooikt. Over enkele dagen is het Pasen en veel mensen zetten de asperge dan graag op het menu. “Maar er zijn nog niet zo veel asperges”, weet Bart ons te vertellen. “In de serre kunnen we ze al steken, daar zijn we begin maart mee begonnen. Maar voor de buitenteelt is het nog een dikke week wachten.”

De witte asperge uit volle grond is meestal verkrijgbaar van begin april – als het weer meezit – tot en met 24 juni, Sint-Jansdag. Bart teelt asperges sinds 2016. Daarvoor kweekte hij tomaten. “We moesten een moeilijke keuze maken: ofwel zwaar investeren in een uitbreiding ofwel omschakelen. Gezien er geen opvolging is, kozen we voor de tweede optie.”

"Typisch aan de aspergeteelt is dat je vier zeer hectische maanden per jaar hebt: van februari, maart tot half juni ongeveer. Dan werken we hier 7 dagen op 7.” Het aspergeseizoen wordt vooral bepaald door de grondtemperatuur. “Vanaf 14 graden beginnen de asperges een beetje te schieten”, vertelt Bart. “De ideale grondtemperatuur is 18 graden. Maar te warm is ook niet goed. Asperges moeten rustig kunnen groeien. Anders verkleuren ze, worden ze krom of krijg je losse koppen.”

"Bij echt warm weer kunnen asperges tot 10 cm per dag groeien."

Bij echt warm weer kunnen asperges tot 10 cm per dag groeien. Dan moet je ze ook direct kunnen ‘steken’ of uit de grond halen. Daarom controleert zijn team de serre van 11.000 m2 en de buitenplantage van 3,5 ha quasi elke dag. “Buiten moeten we elke dag alle rijen controleren. Ook al staat er hier en daar maar een asperge, die moet er wel uit. In de periode dat er in de serre geoogst wordt, is dat anders. Daar trachten we op drie dagen twee keer rond te gaan.”

In de serre, waar Bart tot half april oogst, toont hij ons de tweelagige zwart-witfolie die over de asperges ligt. “Eén laag is eigenlijk genoeg. Maar ik leg er twee voor de zekerheid, want het minste gaatje geeft al verkleuringen.” De folie wordt ook gedraaid: “Leg je de zwarte kant naar boven, dan breng je de warmte in de bodem. Met de witte kant naar boven kunnen we de warmte er uithouden. Zo kan je de oogst wat spreiden.”

Asperges op rust

Als de asperges zijn ‘gestoken’, gaan ze eerst een nacht in een koud bad van 6 graden. “Doe je dat niet, dan worden de stengels heel snel violet omdat de fotosynthese doorgaat”, weet Bart. De volgende ochtend worden de asperges gewassen, geknipt – elke asperge moet precies 22 cm zijn – en gesorteerd. Dat proces gebeurt wel automatisch. Dan worden ze verdeeld in kistjes en verpakt, waarna ze bij BelOrta aangeleverd worden. Zij zorgen voor de vermarkting van onze asperges. Een klein deel van de opbrengst wordt geschild en verkocht via hoeveverkoop.

Hoeveel asperges kunnen Bart en zijn team oogsten op een dag? “Dat varieert, het begint heel rustig met 200 kg per dag. Op sommige dagen kunnen we tot 800 à 1.000 kg asperges oogsten, maar dat zijn echt topdagen, hé.”

"Na zes weken steken worden de asperges wat dunner.
Dan weet je dat het einde van de oogst in zicht is. De plant moet kunnen rusten."

Na zes weken steken kan het zijn dat de asperges wat dunner worden. Dan weet je dat het einde van de oogst in zicht is. De plant moet kunnen rusten. In de zomer groeit de plant door, in het najaar sterft ze af en geeft ze haar voedingsstoffen af aan de wortel. Met die energie geeft ze het volgende jaar weer scheuten: de asperges. Dat proces is heel belangrijk benadrukt Bart: “Een asperge is tenslotte een kwaliteitsproduct, dat moet perfect zijn.”

Blauwe Bes van Belgische Bodem

Tue, 09 Mar 2021 10:08:21 GMT

Een nieuw kwaliteitslabel:

Blauwe Bes van Belgische Bodem

Om het mooie product van onze lokale fruittelers eer aan te doen, starten de producenten-organisaties BelOrta en Coöperatie Hoogstraten -onder de vlag van LAVA- een gezamenlijk kwaliteitslabel. Aan dit label herken je de echte Blauwe Bessen van Belgische Bodem. Een label dat garant staat voor een superieure productkwaliteit en de korte keten van onze verse bessen.

LOKAAL EN LEKKER

Superieure productkwaliteit, uitstekende smaak en supervers zijn de parameters voor onze Belgische blauwe bessen. Daarvoor zorgen de lokale fruittelers, die met passie en expertise én volgens de gezamenlijke kwaliteitsnormen deze lekkernij op de markt brengen.

TOPKWALITEIT

De Belgische blauwe bes is zwartblauw van kleur en heeft een mat, dof oppervlak ten gevolge van dons. Dat natuurlijk beschermlaagje is een kwaliteitskenmerk van handmatig oogsten . De Belgische blauwe bessen worden zorgvuldig met de hand, een voor een, geplukt. Na het plukken worden de besjes voorzichtig in doosjes verdeeld en kort in een optimale koeling geplaatst voor ze op de veiling verkocht worden.

De Groentevakman - Wedstrijd 2020

Sat, 13 Jun 2020 22:00:00 GMT

Iedereen 'Groentevakman 2020' !

Onze verse groenten en fruit worden met veel passie en expertise geproduceerd door lokale telers. Met dezelfde passie en fierheid brengen buurtsupers en speciaalzaken die versproducten tot bij de consument. Ook in moeilijke tijden bleven zij zich inzetten om hun belangrijke maatschappelijk rol te vervullen. BEDANKT! #foodheroes #kooplokaal

Wegens de coronacrisis heeft dit jaar de verkiezing van de ‘Groentevakman van het jaar’ helaas niet kunnen plaatsvinden.
Daarom verkiezen we dit jaar alle fruit- en groentespeciaalzaken én buurtsupers tot ‘Groentevakman 2020’.

TIP: In 2021 zal de wedstrijd ‘Groentevakman van het jaar’ weer plaats vinden. Stel je dan zeker kandidaat!
We houden je op de hoogte via onze nieuwsbrief, website en social media. Check www.groentevakman.be

Persbericht Aspergeseizoen

Thu, 16 Apr 2020 22:00:00 GMT

Persbericht (16 april 2020):

De 'eerste steek' bij aspergetelers Jos en Frieda Belmans uit Berlaar.

De traditie wil dat wij, LAVA, in naam van de aspergetelers en de Belgische groente- en fruitveilingen jaarlijks de Officiële Opening van het Aspergeseizoen organiseren.

Enkele maanden geleden planden we dan ook ons jaarlijkse persevent voor deze officiële opening. De symbolische ‘eerste steek’ vindt traditioneel plaats bij een Vlaamse aspergeteler. Dit jaar was die eer weggelegd voor teler Jos Belmans uit Berlaar, maar COVID-19 besliste er anders over... Enkele weken geleden namen we de beslissing deze persbijeenkomst niet te organiseren. Inmiddels is er heel wat gebeurd: corona-thuisquarantaine, moeilijkheden bij het inschakelen van seizoenswerkers, prijsdruk op groenten en fruit…, maar er is ook positief nieuws: de lente is in het land. Dankzij de vele zonuren en de warme temperaturen van de afgelopen dagen en weken is het seizoen van de vollegrondsasperges ondertussen volop gestart.

Vorig jaar (in 2019) werd op de LAVA-veilingen meer dan 3,1 miljoen kg asperges aangevoerd. Asperges zijn een ware Belgische delicatesse, met een korte aanvoerperiode (een drietal maanden per jaar), en ze zijn traditioneel vooral populair in de horeca. Chefs zijn grote liefhebbers van dit ‘witte goud’ en de Belgische consument is verlekkerd op de heerlijke aspergegerechten die in de restaurants worden geserveerd. Jammer genoeg kunnen we momenteel niet van deze toppers van eigen bodem genieten aan de restauranttafel. Niet getreurd echter: om jullie te inspireren om zelf aan de slag te gaan met asperges, geven we graag de 2 favoriete receptjes van topchef Ferdy Debecker mee.

Lokaal, lekker en gezond! Zo willen we de groenten op ons bord. Daarom kiezen we dan ook voor groenten die bij ons geteeld worden. Lokaal betekent immers niet alleen minder transport, maar ook verse groenten in de winkel, recht van de akker. Zo is elke kool, sla, prei,… niet alleen op zijn best, maar weten we ook op welk veld of in welke serre ze geplant en geoogst werden. En door wie! Wij stellen u graag de mannen en vrouwen voor die er elke dag voor zorgen dat de groenterekken van onze winkels boordevol verse, gezonde en mooie groenten liggen.

Daar is de lente, daar zijn de asperges uit volle grond!

De witte asperge uit volle grond - het 'witte goud' - is altijd de 'koningin' van de groenten geweest, waar elke gastronoom vanaf april reikhalzend naar uitkijkt. Een exclusieve groente, die slechts beperkte tijd verkrijgbaar is: van begin april - als het weer meezit - tot en met Sint-Jan, zijnde 24 juni. Asperges uit volle grond hebben dus nog een 'echt seizoen' waar we naar kunnen uitkijken! En dat seizoen begon dit jaar op 14 april met 'de eerste steek'. Een traditie die wij, in naam van de aspergetelers en de Belgische groente- en fruitveilingen jaarlijks organiseren. De Officiële Opening van het Aspergeseizoen is elk jaar weer een echt feest, maar COVID-19 besliste er dit jaar anders over, en de eerste asperge uit volle grond steekt teler Jos Belmans op zijn veld in Berlaar zonder toeters of bellen...

De traditie

De Asparagus officinalis L. behoort tot de familie van de lelieachtigen. De naaldvormige bladeren zijn schijnbladeren, die in feite fijne twijgen zijn. De asperges zijn de jonge stengels die vanuit de wortel (wortelstok of ‘klauw’) opschieten. Er zijn mannelijke en vrouwelijke aspergeplanten. De mannelijke aspergeplanten geven een hogere opbrengst.

Ook de Romeinen waren dol op de stengels, en ook bij hen was wit de favoriet. Om de kleur te behouden, pasten ze toen al de afdekmethode met aarde en terracottapotten toe. Midden 17e eeuw werden ‘asperges blanches’ op grote schaal gekweekt in Frankrijk. Pas aan het begin van de 19e eeuw ging men het ‘witte goud’ bij ons telen, aanvankelijk in het Gentse, en vanaf 1880 in de streek rond Mechelen en Werchter en in Klein-Brabant .

De teelt

We lopen tussen met zwarte plastic bedekte kaarsrechte aspergebedden. Het is een frisse morgen, maar gelukkig heeft de witte koningin daar geen last van, lekker toegedekt als ze is. Op één van de bedden is het plastic door een kleine machine gedeeltelijk opgetild, en daar stappen we nu op af. Jos vertelt me ondertussen hoe hij 10 jaar geleden, na 25 jaar serretomaten te hebben geteeld, overstapte naar de aspergeteelt. Een teelt die hij - samen met zijn vrouw Frieda en met de hulp van seizoenarbeiders - op een milieubewuste manier en volgens een streng lastenboek doet.

Jos: "Asperges kun je planten van begin april tot half mei. De grond wordt eerst diepgespit en daarna genivelleerd en gedraineerd, asperges houden niet van natte voeten. Het planten van de klauwen doen we met een lasergestuurde machine om perfecte rechte lijnen te bekomen met voldoende ruimte tussenin. De planten mogen elkaar niet raken en de rijen liggen het best van oost naar west, zodat de wind er makkelijk doorheen kan waaien om de planten droog te houden.

Na een paar weken schieten de planten uit, en dat eerste jaar hoef je ze enkel onkruidvrij te houden. In het najaar sterft de plant af en geeft ze haar voedingsstoffen af aan de wortel. Met die energie geeft ze het volgende jaar scheuten: de asperges. Het jaar na aanplanten kun je 30% steken, het volgende jaar 60% en pas vanaf het 3de jaar kun je voor de volle 100% gaan. Dat kun je dan een jaar of vier doen voor de opbrengst weer begint af te nemen."

En de zwart-witfolie? Jos: "Die helpt de oogst sturen. Leg je de zwarte kant naar boven, dan breng je de warmte in de bodem en kun je het steken een paar dagen vervroegen. Draai je op tijd naar de witte kant, dan kun je het steken een paar dagen vertragen. Zo kun je de oogst een beetje spreiden. De ideale groeitemperatuur van asperges is 22°C."

De eerste steek

Waar het aanleggen van de bedden en het planten van de klauwen machinewerk is, is het 'steken' van de asperges, ze uit de aarde halen, minutieus handwerk. Jos loopt met zijn lange scherpe mes langs het bed waar het plastic omhoog is gehaald en toont een kleine bubbel in de mooie gladde aarde. "Dit is een asperge die drukt, straks wordt het een barstje en daarna piept het kopje boven. Dat mag geen licht zien, wil je het mooi gesloten en wit houden. Paarse kopjes zijn asperges waar men te laat was met oogsten..."

Hoe het moet? Jos: "Je doet wat aarde rond het kopje weg zodat je het voorzichtig kunt vastnemen en maakt er dan een klein putje naast met je mes. Je laat het mes erin glijden tot je niet meer verder kunt, je zit dan op de klauw, en met een korte krachtige stoot richting asperge snij je deze af. De putjes vul je en de asperge gaat in een bak op de machine. Aan het begin van het seizoen steken we om de twee dagen, daarna elke dag. We beginnen om 6 uur en na twee uur is er een hectare gestoken."

Van het veld, naar de tafel

We lopen terug naar de loods. De plastic bakken waarin de gestoken asperges op het veld worden gelegd, krijgen daar een spoelbad, worden in afgesloten containers boordevol koud water geplaatst en gaan zo een nacht in de koeling. Jos: "Doe je dat niet, dan worden de stengels heel snel roze omdat de fotosynthese doorgaat. Een asperge moet steeds in een koele, vochtige omgeving bewaard worden, ook thuis.

De volgende dag gaan we de asperges wassen en sorteren volgens dikte in een volautomatische machine met fotocellen, een werkwijze die wij in België hebben geïntroduceerd. De asperges gaan de sorteerband op, waar ze op gelijke lengte worden gesneden en... gefotografeerd, 7 beelden per asperge!

Op basis van de foto's worden de asperges in bakjes gesorteerd. De machine kan sorteren op lengte, dikte, kromming, kleur van de kop, kleur van het onderlijf, kleur van het middenlijf… De selectie is beter en vooral sneller dan wanneer ze door mensen wordt uitgevoerd."

Nu zijn de asperges klaar om ingepakt te worden, per 500 g, of om geschild te worden.

Frieda: "We verpakken ze mooi strak in schaaltjes met plasticfolie zodat ze thuis nog vijf dagen ‘perfect’ bewaren in de koelkast. Dan moet je ze wel nog zelf schillen, en soms zien mensen dat niet zitten. Daarom hebben we een schilmachine gekocht en leveren we ook geschilde asperges. Vooral restaurants kopen geschilde asperges, dat scheelt bij hen heel wat handjes."

Het grootste deel van onze asperges gaat natuurlijk naar de veiling en wordt verkocht op de klok. Ook onze tomaten hebben we steeds op de veiling aangeboden. Dat is een bewuste keuze, we doen dat al sinds 1982, die samenwerking met de veiling loopt echt heel goed. In de voormiddag worden de asperges gesorteerd en verpakt. In de namiddag voeren wij ze aan op de BelOrta-veiling, waar ze worden gekeurd en vervolgens in een aangepaste koelinstallatie worden bewaard. ‘s Anderendaags in de ochtend vindt de verkoop plaats en slechts een paar uur later vertrekken ze naar de klanten. Die snelle werking is noodzakelijk om de versheid en de smaak van onze asperges te garanderen.

De recepten van topchef Ferdy Debecker.

Chef Ferdy Debecker van Eyckerhof in Bornem, bekroond met een Michelin-ster en met een 16/20 van Gault & Millau, is een grote aspergefan. Hij deelt dan ook graag 2 van zijn favoriete aspergerecepten met ons. Onze journaliste testte ze uit:

Asperges, broodkorstjes en krokante spekjes:

12 asperges

water

4 plakjes gerookt spek

2 sneden wit brood

200 g boter

olijfolie

kervel

peper en zout

Bereiding:

Schil de asperges en kook ze beetgaar in gezouten water. Verfris in koud water, dep droog en snij in stukken.

Snij het spek in reepjes, blancheer (opzetten in koud water en net voor kookpunt afgieten), verfris, dep droog en bak krokant in olijfolie.

Snij het brood in dobbelsteentjes en bak goudbruin in olijfolie.

Laat 2 dl aspergevocht voor de helft inkoken, monteer met blokjes ijskoude boter en kruid af met peper en zout.

Verdeel de aspergestukken over diepe borden, besprenkel met de botersaus en bestrooi met spekjes en broodkorstjes. Werk af met plukjes kervel.

Asperges en parmezaan:

16 asperges

water

2 plakjes gekookte ham

vers geraspte Parmezaan

postelein (of kervel)

fijne groene sla (rucola, krulsla...)

olijfolie

Bereiding:

Schil de asperges en kook ze beetgaar in gezouten water. Verfris in koud water en dep droog.

Snij de plakjes ham in reepjes.

Verdeel de asperges over de borden (4 per bord), bestrooi met Parmezaan en hamreepjes. Leg er postelein en rucola op en werk af met olijfolie.

Persbericht 'Koop lokaal'

Thu, 02 Apr 2020 22:00:00 GMT

Persbericht (3 april 2020):

Onze lokale groente- en fruittelers en de veilingen zijn van vitaal belang om de consument van kraakverse, lekkere en gezonde producten te voorzien!

Bijna 1,3 miljoen ton verse groenten en vers fruit werden vorige jaar verhandeld op onze Belgische veilingen. Ook in deze tijden is de land- en tuinbouw een vitale sector. De bevoorrading met verse groenten en vers fruit is van essentieel belang om de bevolking te voorzien van gezonde en evenwichtige voeding. Onze groente- en fruittelers zijn dan ook 24/7 in de weer om ervoor te zorgen dat de consument kan genieten van kraakverse, lekkere, lokale en gezonde producten. Onze telers en de veilingen zullen de komende weken dan ook met veel plezier en toewijding voor jullie blijven werken. De invloed van de crisis laat zich echter ook voelen in de prijsvorming … Daarom onze oproep: Kies voor lokale groenten en fruit en steun onze lokale land- en tuinbouwers! Maak tijd om te koken, verwen jezelf met verse lekkernijen van bij ons en trakteer je lichaam op deze vitaminebommetjes!

We hebben allemaal onze levensstijl moeten aanpassen aan de coronacrisis, ook op het vlak van eetgewoontes. Thuisconsumptie is de norm geworden. De meeste mensen eten nu drie maaltijden thuis, want restaurants en horeca zijn gesloten, we eten geen warme maaltijd op school of op het werk, kunnen niet bij de grootouders of bij vrienden thuis eten… iedereen ‘in zijn kot’. Alle gezinnen (of ze nu uit één of uit meerdere personen bestaan) koken dezer dagen meer thuis, en dus koopt de consument meer voedingsproducten zelf aan.

Vorige week riepen de Belgische handelaars en retailers op om lokaal te kopen met de hashtag #kooplokaal. Wij kunnen ons voor 100% vinden in deze boodschap en roepen de mensen ook op om lokale groenten en fruit te kopen in de winkel. Ze zijn goed voor je gezondheid, je steunt onze economie én bovenal: je steunt er onze eigen land- en tuinbouwers mee! Haal dus voldoende verse groenten en fruit in huis en geef jezelf en je huisgenoten ook een extra vitamineboost. (De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is 300 g groenten en 2 stukken fruit!)

Om deze oproep te versterken én onze groente- en fruittelers een hart onder de riem te steken, zullen er vanaf maandag 6 april korte tv-spotjes op Nederlandstalige én Franstalige zenders te zien zijn. In deze tv-spot vragen we de consument om te kiezen voor verse groenten en vers fruit van hier én zo onze lokale telers te steunen. Het is een nationale campagne die gedurende 2 weken loopt op tv, online video en sociale media.

Het is zomer in de serres

De zon schijnt, het is nog fris, maar in de serres is het al zomer. We staan aan het begin van het hoogseizoen van de Belgische groente- en fruitteelt. De voorbije weken werden heel wat primeurs aangeboden op de veiling en dat zullen er de komende weken nog veel meer worden. De productie werkt op volle toeren: de groenten en het zachtfruit rijpen. Maar je kan dat natuurlijke groeiproces niet op pauze zetten. Al wat rijp is, moet geoogst worden. De telers en de veiling zorgen er steeds voor dat de producten binnen 24 uur na oogst bij een klant geleverd worden. Dit zijn verse producten, die uiteraard beperkt houdbaar zijn. Kraakvers zijn ze op hun best: ze smaken superlekker en zitten bomvol voedingsstoffen, zoals vitamines, mineralen en voedingsvezels. Onze lokale producten zijn bovenal van topkwaliteit!

Impact van de coronacrisis op onze versproducten

De overheid heeft een aantal drastische maatregelen genomen om de uitbreiding van de coronabesmetting in ons land te beperken. Daarnaast heeft zij ook een aantal vitale sectoren gedefinieerd die moeten blijven functioneren in ons land. De land- en tuinbouwsector is één van die sectoren. De producenten (= groente- en fruittelers) en productenorganisaties (= veilingen) maken deel uit van deze vitale sector. De bevoorrading met verse groenten en vers fruit is van essentieel belang om de bevolking te voorzien van gezonde en evenwichtige voeding!

Situatie op het veld : een eerste bekommernis in de land- en tuinbouwsector was de beschikbaarheid van voldoende seizoenarbeiders, nu voor een aantal teelten de arbeidsbehoefte sterk toeneemt. Op korte termijn vonden we al een oplossing in de verlenging van de periode voor de seizoenarbeiders die nu aan het werk zijn, maar we blijven zoeken naar oplossingen voor deze nood aan bijkomende arbeidskrachten in de sector.

Momenteel is de dagelijkse aanvoer op de veilingen goed. De groenten en het fruit worden geoogst en in groeiende aantallen op de veiling aangeboden.

Situatie op de veiling: het heeft bijzonder veel gevergd van de medewerkers op de veilingvloer, maar er zijn een aantal essentiële veiligheidsmaatregelen en -procedures efficiënt geïmplementeerd om de werking van de veilingen te verzekeren. De groente- en fruitcoöperaties vervullen namelijk een essentiële rol in de bevoorrading van de consument met verse groenten en vers fruit. In de voormiddag worden het fruit en de groenten bij de telers geoogst, gesorteerd en verpakt. In de namiddag voeren zij hun producten aan op de veiling, waar ze worden gekeurd en vervolgens in de koelinstallatie worden bewaard. ‘s Anderendaags vindt de verkoop plaats en een paar uur later vertrekken de producten naar de klant. Die snelle werking is noodzakelijk om de versheid en de smaak van onze producten te garanderen.

Algemene cijfers over onze groenten en ons fruit:

• Aantal actieve telers (aangesloten bij de veilingen): 4.000.

Dit zijn lokale groente- en fruittelers, voornamelijk familiebedrijven die vaak al meerdere generaties bestaan. (Ongeveer 2.600 van hen produceren groenten en zachtfruit voor het Flandria-label. De overige 1.400 zijn voornamelijk telers van hardfruit.)

• In de maand april produceren onze telers gemiddeld 84 miljoen kg/stuks groenten en 34 miljoen kg fruit.

• Momenteel is de vraag naar verse groenten en vers fruit voor de horeca en foodservice bijna volledig weggevallen (deze afzetmarkt is goed voor ong. 9% van het volume).

• Voorts gaat ongeveer 65% van onze groenten en fruit naar het buitenland. Onze versproducten zijn gegeerd in het buitenland, we zijn in België koploper op het vlak van kwaliteit en duurzaamheid.

Cijfers 2019 (onder de 5 LAVA-leden):

• Aanvoer groenten: 877 250 ton

• Aanvoer hardfruit: 355 500 ton

• Aanvoer zachtfruit: 63 000 ton

Totale omzet van de LAVA-leden: 983 miljoen euro

De 5 Belgische veilingen, verenigd in LAVA en VBT zijn: BelOrta, Coöperatie Hoogstraten, REO Veiling, LTV en BFV.

Geniet van onze mooie producten. Maak tijd om te koken, verwen jezelf met

verse lekkernijen en trakteer je lichaam op deze vitaminebommetjes!

Kies voor lokale groenten en fruit en steun onze lokale landbouwers!

Veldwerk rammenas

Thu, 02 Jan 2020 16:48:23 GMT

De zwarte en witte rammenas van Bart T’Seyen in Lier.

Lokaal, lekker en gezond! Zo willen we de groenten op ons bord. Daarom kiezen we dan ook voor groenten die bij ons geteeld worden. Lokaal betekent immers niet alleen minder transport, maar ook versere groenten in de winkel, recht van de akker. Zo is elke kool, sla, prei,… niet alleen op zijn best, maar weten we ook op welk veld of in welke serre ze geplant en geoogst werden. En door wie! Met Veldwerk stellen wij u graag de mannen en vrouwen voor die er elke dag voor zorgen dat de groenterekken van onze winkels boordevol verse, gezonde en mooie groenten liggen.

Volgt u ons ‘ de boer op ’? Na dagen van regen en mistroostige grijsheid is het vandaag een prachtige, zonnige en kleurrijke herfstdag. Het water van het Netekanaal glinstert en langs de trekweg genieten wandelaars en fietsers van de najaarswarmte. Bart lacht als ik zeg dat dit een idyllische plek is. “Wacht tot we het veld opgaan, jullie hebben toch laarzen meegebracht?” We hadden de tractor met aanhanger al gezien toen we naar het huis reden en volgen Bart nu richting veld … met onze laarzen aan.

Het verhaal

Bart: “Ik ben een inwijkeling uit een Kempense landbouwersfamilie. Mijn vader kweekte vleesvarkens, mijn grootvader koeien en aan de andere kant van het huis stond een manege. Mijn hele jeugd was ik omringd door dieren, maar vooral tuinbouw sprak me aan en ik koos voor de tuinbouwschool in Herentals. Nadat ik op mijn achttiende was afgestudeerd, ben ik 3 jaar in de tuinaanleg gaan werken. Leuk en interessant, maar niet echt ‘tuinbouw’. Daarna ben ik 15 jaar leidinggevende geweest bij Luc Beirinckx van ‘Den Berck Délice’, een heel vooruitstrevend tomatenbedrijf. Op den duur word je een beetje familie, het is nog steeds een hartelijk weerzien.

Ondertussen was ik getrouwd met een tuindersdochter. Toen mijn schoonouders 5 jaar geleden met pensioen gingen, nadat ze 38 jaar een tuinbouwbedrijf met openluchtgroenten hadden gerund, heb ik het bedrijf overgenomen. Inderdaad iets totaal anders dan tomatenteelt en serres, maar ik zag het wel zitten. Mijn schoonvader was zelf in het bedrijf van zijn schoonouders terechtgekomen en ik zet de traditie als schoonzoon verder …

De teelten van mijn schoonouders waren heel gevarieerd. De laatste jaren dat ze hun bedrijf hadden, spitsten ze zich toe op ‘vergeten’ groenten als pastinaak, rammenas en rode biet. Na mijn overname heb ik er zoete aardappel aan toegevoegd, zodat ik mooi kan roteren op mijn 12 ha huurgrond. Mijn belangrijkste teelt is rammenas, zowel de zwarte winterrammenas, de zogeheten ‘radis noir’, als de witte rammenas, ook wel ‘rettich’ of ‘daikon’ genoemd.”

De teelt

Ligt de aanloop naar het veld er zompig bij, het veld zelf is best begaanbaar. Ook de tractor rijdt vlot heen en weer.

Bart: “Dat we hier op het veld ondanks de zware regen van de voorbije dagen toch vrij vlot kunnen werken met de machines, komt omdat we op ‘gewenten’ telen. Dat zijn verhoogde teeltbedden, typisch voor de streek hier. De grond is nat, maar door te telen op die hoge bedden heb je afwatering en die ‘goten’ zijn meteen ook het spoor waar de machines in rijden. Voor onze wortelgroenten is zo’n verhoogd bed ideaal, ze kunnen lekker diep gaan zonder te verbuigen. Gewenten aanleggen vereist wel vaardigheid, je moet immers naar elkaar toe ploegen en ondertussen de ruggen trekken. Mijn schoonvader was mijn leermeester. Hij doet ook al jaren aan zaadwinning voor de zwarte rammenas, waarbij hij selecteert op vorm en kleur. Onze zwarte rammenassen zijn dan ook echte ‘specials’. De witte kweken we uit hybride zaad.”

Zwarte rammenas geldt als een typische wintergroente terwijl de witte eerder zomers is. Klopt dit?

Bart: “Deels wel, al heeft dat vooral met het kleuraanvoelen te maken. De witte ogen nu eenmaal frisser dan de zwarte. Het zijn twee aparte soorten, al behoren ze allebei tot de kruisbloemfamilie. De zwarte zijn iets pittiger dan de witte. Wij zaaien beide soorten machinaal in verschillende zaaiingen. De zwarte rammenas zaaien we vanaf begin mei en oogsten we vanaf midden augustus, de witte – een snelle groeier – zaaien we vanaf 15 augustus en oogsten we vanaf midden oktober. Zwarte rammenassen zijn makkelijker te telen dan witte, want die zijn ook geliefd bij slakken en koolvliegen. Zwarte zitten helemaal onder de grond, terwijl witte met de bovenkant uitsteken. Droogte verdragen ze goed, zoals alle wortelplanten trouwens. Ze hebben eerder last van te natte grond. De zwarte dunnen we in een eerste oogst uit en ik ben iedere keer verbaasd hoe de achterblijvers daarna fiks aandikken. De witte worden in één keer geoogst. Ze kunnen ietsje langer op het veld blijven dan de zwarte omdat ze tegen lichte vorst kunnen, de zwarte moeten voor de vorst van het veld zijn. De witte kunnen we afdekken met vliesdoek als bescherming.”

Van het veld naar de veiling

We zijn eind november en het is een drukte van belang op het veld met de zwarte rammenassen. De tractor rijdt langzaam over een bed terwijl de rammenassen uit de grond worden gelicht. IJverige handen snijden het loof bij en leggen de wortels op een lopende band waar aan het einde iemand ze netjes in een kist legt.

Bart: “Mijn vader rijdt, de anderen zijn seizoenarbeiders. Omdat alles dringend uit moet, heb ik tijdelijk veel mensen, maar normaal werk ik ‘s winters met twee seizoenarbeiders om de groente te wassen en te sorteren. Rammenassen oogsten is vooral handenarbeid en dus … heb je veel handen nodig. Mijn schoonouders hebben nooit met werkvolk gewerkt. Als er geoogst moest worden, trommelden ze de hele familie op. Zo heb ik ervaring opgedaan.“

Zwarte rammenassen kunnen we uitrijden, de witte moeten manueel geoogst worden. Ze zijn meestal langer en heel breekbaar, waardoor we ze voorzichtig moeten manipuleren.

Vóór we echt oogsten, rijden we over de bedden en snijden we het grootste deel van het loof af. Goed bijsnijden is belangrijk om de wortels beter te bewaren. Omdat we (nog) geen eigen koelloods hebben, bewaren we onze oogst in een frigo in de veiling. Als we een bestelling moeten leveren, halen we de nodige hoeveelheid uit de koelruimte naar hier. We wassen ze en sorteren ze op maat en rijden ze dan terug naar de veiling voor levering en verder transport.

Ik werk – net als mijn schoonvader – met vaste prijsafspraken waarover de veiling onderhandelt. 80% van de rammenassen gaat naar supermarkten. Zwarte rammenas lever ik vaak tot juni, de witte maar tot in februari”.

De toekomst

Bart: “Bovenaan mijn lijstje met dringende investeringen staat een koelloods voor langere bewaring, die ik hier bij de zaak wil bouwen. De veiling van BelOrta is niet ver, maar elke keer over en weer rijden is niet echt economisch en ik moet ook de huur van de frigo betalen. Nu, ik ben hier nog maar 5 jaar bezig en heb nog veel plannen. Opvolging is nog niet aan de orde. Ik heb 3 tienerdochters (brede lach), eentje zal zich later misschien een boerenzoon moeten zoeken.”

Praktisch

Weten

– Rammenas behoort tot de kruisbloemfamilie. Het is een eeuwenoude plant: de piramidebouwers aten ze al, samen met ui en knoflook.

– De zwarte winterrammenas noemt men ook wel zwarte radijs. De witte variant heet ‘rettich’ in Duitsland en ‘daikon’ in Japan.

– Zwarte rammenas is best pittig, de witte smaakt iets zachter. Door rammenas te schillen vervluchtigt een deel van de scherpe oliën, wat de smaak milder maakt.

Kopen en bewaren

– Rammenas moet stevig aanvoelen en mooi egaal van kleur zijn.

– Bewaar rammenas op een koele plaats, dan blijft de wortel een tweetal weken goed.

In de keuken

– Rammenas kun je rauw eten, maar dan is het beter om de wortel – zowel de zwarte als de witte – te schillen. Onder de gitzwarte schil van de winterrammenas schuilt hagelwit vruchtvlees.

– Schillen en dan met een dunschiller fijne sliertjes afhalen van het witte vlees, even marineren en door een salade mengen. Pittigheid verzekerd!

– Geraspte rammenas is dan weer lekker als broodbeleg of als oppepper van salades.

– Flinterdun gesneden rammenas kun je marineren en als side dish bij vis geven.

– Leuk en lekker is er spaghetti van maken en de slierten verwerken als kimchi (zie recept) of gewoon kort koken en eten met een pastasaus naar keuze.

– In blokjes gesneden rammenas kun je ook apart stoven of laten meegaren in stoofpotjes.New paragraph

Recept: Salade van daikonkimchi en veldsla met pulled gekonfijte eend

Zwarte en/of witte rammenas flinterdun snijden, in ijswater leggen, droogdeppen, even in wat olijfolie en sherry-azijn dompelen en dan verdelen over een salade van veldsla en witloof … Lekker, maar ik ga met de witte rammenas of daikon de Koreaanse toer op.

Ingrediënten (voor 2 personen):

1 gekonfijte eendenbout

2 handjes veldsla

6 sneden stokbrood

saus van 4 el volle yoghurt, gemengd met fijngesnipperde bieslook, gember en peterselie

Voor de daikonkimchi:

400 g witte rammenas (in één stuk)

2 el grof zeezout

1 el gepureerde knoflook

1 el chilipoeder

1/2 el suiker

1 el vissaus

Bereiding:

– Snij de daikon in dunne sliertjes, zoals spaghetti. Meng het zout goed door de sliertjes en laat 10 min trekken.

– Maak ondertussen de marinade, door de knoflook, chili, suiker en vissaus te mengen.

– Giet de sliertjes in een vergiet, spoel even onder de koude kraan en duw voorzichtig uit. Giet over in een kom en meng met de marinade. Zet opzij.

– Bak de gekonfijte eendenbout mooi krokant in zijn vet, in een pan op een zacht vuur. Neem uit de pan, laat wat afkoelen en trek het vlees van het bot.

– Bak de sneetjes brood krokant in het eendenvet. Neem uit de pan en laat uitlekken op keukenpapier.

– Verdeel de veldsla over de borden, leg in het midden daikonkimchi en errond de pulled eend en de krokante sneetjes brood. Geef de saus er apart bij.

Foto's: Marc-Pieter Devos - tekst en recept: Tine Bral